Toeval bestaat niet

Toeval bestaat niet

De afgelopen weken werden we met zóveel toevalligheden geconfronteerd dat we het bijna niet konden geloven. Zondag liepen we nietsvermoedend in Mexico-Stad toen ik opeens ‘Hey Nick!!’ hoorde. Tegenover ons stond Koen Houwen, een Nederlandse man die we vijf jaar geleden leerden kennen in Latijns-Amerika.

Een dag eerder hadden Anne en ik nog over Koen gesproken. ‘Zou hij nog in Mexico wonen?’, vroeg ik me af. Het antwoord werd een etmaal later gegeven, in een stad met naar verluidt 25 miljoen inwoners. Je verzint het niet.

Vincent Janssen

Zo was het ook verrassend dat voetballer Vincent Janssen vorige week een overeenstemming bereikte met het Mexicaanse Monterrey. Hij werd maandag gepresenteerd en dat was voor mij de meest ideale dag om vanuit Mexico-Stad die kant op te vliegen, om hem te spreken voor een verhaal in De Telegraaf.

Een jaar of drie geleden brak Vincent door bij het Nederlandse AZ, in het seizoen dat ik die club begon te volgen voor De Telegraaf. Hij verhuisde daarna naar Tottenham Hotspur in Engeland. Maandag kwamen we elkaar dus weer tegen in Mexico. Best bijzonder. En wat lijkt de wereld dan opeens piepklein.

In gesprek met voetballer Vincent Janssen in de kleedkamer van CF Monterrey.

Volendam

Dat beseften we een week eerder trouwens ook terdege. We zaten even kort te rusten op een bankje op een plein in Arequipa, de tweede stad in Peru. Toen ik voor me keek, zag ik opeens René Tol wandelen. Zoals de achternaam al doet vermoeden, komt René net zoals wij uit Volendam.

Ik interviewde hem een paar jaar geleden over zijn wereldreis. Hij was deze maand – samen met zijn vriendin – op vakantie in Peru. Dan is het natuurlijk heel logisch dat wij elkaar onbedoeld tegenkomen in Arequipa, of all places…

Zo waren er nog meer toevalligheden deze maand. In Aguas Calientes (Peru) liepen we een Noorse man tegen het lijf met wie we eerder in de retreat in Cusco bivakkeerden. Twee dagen later, toen we weer terug waren in Cusco, kwamen we die Noorse man wéér tegen, dit keer nota bene in een veganistisch restaurant en samen met een andere retreat-ganger.

En dan te bedenken dat Cusco óók geen klein stadje is.

Ons eerste avondje in La Paz (Mexico) verliep naar wens…

Veelbelovend

Los van al die toevalligheden hadden we de afgelopen dagen een onvergetelijke tijd in Mexico-Stad. In 2014 woonden we hier acht maanden en we voelden onszelf er meteen weer thuis. Wat een superfijne stad, met zoveel parken, goede eettentjes en lekker weer. We vonden het jammer dat we na vijf nachten alweer vertrokken (ik nog iets meer dan Anne).

Aan de andere kant gaan we wel weer een mooie trip tegemoet. Dinsdagmiddag, een paar uur nadat ik terugkwam uit Monterrey, zijn we vanuit Mexico-Stad naar het veelbelovende schiereiland Baja California gevlogen.

Vijf jaar geleden zouden we daar ook al naartoe reizen, maar toen gooide een orkaan roet in het eten. Een aanzienlijk deel van het schiereiland schijnt waanzinnig mooi te zijn. Wij starten in La Paz (zie hoofdfoto) en trekken er anderhalve week rond. En we zullen onze camera ook weer wat vaker uit de tas halen, om jullie een goede indruk te geven.

Bedankt voor het lezen en vergeet niet te reageren. Vinden we nog steeds leuk ;-).

Hasta luego!

Nick & Anne

7 comments found

  1. Lieve Nick en Anne,
    Wat een mooi verhaal, wat maken jullie veel mee. Wij zitten hier op een lekker rustig dorp (eerste week van de bouwvak) We hopen nog lekker veel van jullie te horen, en foto’s, veel foto’s.

  2. Hey Nick, mooi verhaal weer.
    Slaan jullie dit allemaal wel bewust op? Kunnen we niet een keer op locatie naar Vincent met De Aftrap? 😂 Veel plezier nog

  3. Lieve Nick en Anne, wat een mooi verhaal weer en wat een belevenissen steeds weer. Geniet lekker van het mooie Baja Californië en wij genieten met jullie mee 😘

  4. Tja , ze zeggen wel eens toeval bestaat niet maar dit is toch wel erg sterk he . Moet gewoon zo wezen. Mooi om ook te horen dat t na zoveel jaar toch weer goed bevalt . Fijne tijd jullie daar weer. Gr Freek en ma

  5. Hallo Nick en Anne, wat maken jullie een hoop mooie dingen mee en inderdaad de wereld lijkt af en toe heel klein. Heel erg veel plezier nog op jullie reis. Jullie zullen thuis komen met een berg aan ‘geestelijke’ bagage! Geniet ervan. Groetjes ome Ton en tante Liesbeth

Laat een reactie achter op Jack Mühren Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *