Ontmoetingen van olympisch niveau

Ontmoetingen van olympisch niveau

We zitten net in de auto als er een man komt aangelopen. Hij heeft twee grote honden bij zich. Aangezien de deur op een kier staat, begint de man tegen ons te praten.

Met een zwaar Australisch accent zegt hij dat zijn eigen wagen onlangs in de prak is gereden. Al snel ontstaat er een emotioneel gesprek. De man vertelt onder meer dat hij ook een zware vorm van longkanker heeft en dat zijn kinderen niets meer met hem te maken willen hebben.

Heel af en toe krijgt de man nog een belletje van zijn zoon. Alleen als-ie geld nodig heeft. En dan trekt pa steevast de portemonnee, zo vertelt hij.

Het vreet aan hem dat de band met zijn kinderen zo slecht is geworden. De scheiding van zijn ex-vrouw heeft veel kapot gemaakt. Veel meer laat hij er niet over los.

Deze wilde varanen loop je af en toe tegen het lijf in Australië…

Zwart zaad

Het gesprek met de Australische man speelt zich af op een camping nabij Sydney. Het raakt me, mede doordat mijn eigen vader relatief jong is overleden aan kanker. Dan weet je hoe kostbaar het samenzijn met je ouders kan zijn.

De zoon en dochter van deze man weten nota bene dat het leven van hun vader snel voorbij kan zijn als de volgende medische behandeling niet aanslaat. En toch willen ze blijkbaar alleen nog contact als ze op zwart zaad zitten.

,,Eigenlijk ben ik ook wel klaar met alles”, verzucht de man.

John Mayer

Het gesprek krijgt een verrassende wending als hij vraagt wat Anne en ik die dag gaan ondernemen. We vertellen dat we een uur of vier gaan rijden, richting het noorden.

De man vraagt vol verbazing of we dan niet naar Port Stephens gaan. We leggen hem uit dat we dit kustgebied willen overslaan, omdat we komende maandag een concert van John Mayer willen bezoeken in Brisbane (10 uur verderop).

Daar neemt hij geen genoegen mee. ,,Jullie mogen Port Stephens niet links laten liggen”, klinkt het stellig. ,,Dat is misschien wel het mooiste deel van de oostkust van Australië.”

Koerswijziging

De man loopt weg en komt even later terug met een folder van Port Stephens. ,,Deze is voor jullie”, krijgen we te horen.

Daarna wenst hij ons een fijne dag en loopt hij terug naar zijn caravan.

Aangezien de weersvoorspellingen rond de oostkust niet best zijn, pak ik mijn telefoon om te bekijken hoe het er in Port Stephens voor staat. Warempel lijkt de zon daar te schijnen. ,,Zullen we toch maar?”, vraag ik aan Anne. Na een lichte zucht van twijfel wijzigen we onze koers.

Het is een beetje omrijden, maar het advies van de Australische man voelt goed. En bij aankomst blijkt waarom.

Rijden over het strand in Port Stephens. Blijft een prachtige ervaring.

Schoonheid

We arriveren eerst in Nelson Bay, een populair onderdeel van Port Stephens. De zon schijnt hier volop en dat voelt fijn na de regenachtige dagen die we achter de rug hebben.

En tjonge, wat een schoonheid heeft dit gebied. Van grote wilde varanen tot schitterende baaitjes, stranden en looptochten door de natuur (zie hoofdfoto). Het zit ook nog eens vol met leuke eet- en drinktentjes.

Pikkedonker

‘s Avonds komen we vlak voor zonsondergang aan op een surfstrandje waar we kunnen kamperen. Daar trekken we een fles rode wijn open, waarna we in het pikkedonker nog een maaltijd nuttigen.

Rond tien uur liggen we in onze tent en schiet ineens het gesprek met die Australische man weer door m’n hoofd. Tja, zonder hem hadden we Port Stephens vermoedelijk links laten liggen en was deze gedenkwaardige dag heel anders verlopen.

Hopelijk hervindt de man spoedig het geluk.

Olympisch goud

Het was trouwens niet de enige bijzondere ontmoeting van deze week. Afgelopen zondag waren we in Sydney, waar ik in het olympisch stadion een interview had met zwemcoach Jacco Verhaeren.

Op die plek won hij in 2000 vijf keer olympisch goud, als coach van Inge de Bruijn en Pieter van den Hoogenband. Momenteel is Verhaeren bondscoach in Australië. Een mooi moment én een speciale locatie dus voor een interessant gesprek. Dat werd het dan ook.

Een hoogtepunt van deze week was het bezoek aan Sydney, met hier op de achtergrond het Opera House en de Harbour Bridge.

Gebarentaal

Drie dagen later kwamen we op een camping in Port Macquarie in contact met een meid uit Canada die tijdens haar wereldreis verliefd is geworden op een dove jongen uit Australië. Ze zaten naast elkaar in een bar en zij vond het prachtig hoe hij communiceerde.

Inmiddels is ook zij de gebarentaal machtig en reizen ze samen de wereld rond; van Europa tot Indonesië. We hebben een uur lang met hen zitten te praten, waarbij de Canadese meid steeds onze woorden vertaalde voor haar Australische vriend.

Als zij met elkaar in gesprek zijn, moeten ze dus altijd volledige aandacht voor elkaar hebben. Daar kunnen veel mensen – inclusief wijzelf – nog wat van leren.

Hoe vaak praten we immers niet op de automatische piloot met elkaar, met een laptop of telefoon in de nabijheid?

Surfles

Op het moment van schrijven verblijven we nog steeds in Port Macquarie, een prachtige kustplaats onder Byron Bay met alles wat een mens zich maar kan wensen.

Vandaag heb ik daar tevens mijn eerste surfles ooit gevolgd. De golven waren vrij hoog, waardoor het intensief was om twee volle uren in de zee te zijn. Maar… het ging beter dan gedacht. Zeker voor herhaling vatbaar.

Thanks for reading & have a good one, mate!

Nick & Anne

12 comments found

  1. Jeetje levensgenieters. Wat een prachtig verhaal weer. Net of we er zelf zijn. Tot het volgende verhaal. Groetjes Ome Ben en tante Anita

  2. Bedankt voor de leuke inkijk. Impulsieve beslissingen, inspirerende gesprekken en af en toe lekker bedakken, maar wel in een geweldig mooi land. Genoeg redenen voor mij om jullie reisblog te volgen. Veel geluk!

  3. Wat heb je dit weer prachtig geschreven,Nick,ik beleef het bijna zelf!Prachtige plaatsen en bijzondere mensen hebben jullie ontmoet met hun eigen verhaal,geweldig!

  4. Wat een prachtig verhaal weer, met mooie ontmoetingen met allerlei mensen.
    Ook de foto’s zijn weer schitterend. Ik reis voor mijn gevoel met jullie mee, zo mooi geschreven. Groeten, je moeder 😘

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *