Moeilijk afscheid van Mexico

Moeilijk afscheid van Mexico

We hebben een klein luxeprobleem. Twee dagen geleden zijn we aangekomen in Madrid, maar het liefst stappen we vandaag weer in het vliegtuig terug naar Mexico. We voelden onszelf daar zo goed. Ook onze laatste dagen waren fantastico.

We verbleven op de paradijselijke wijngaard van de Nederlandse Tru Miller, in Noordwest-Mexico. En zij stelde werkelijk alles in het werk om ons een aangename tijd te bezorgen. We aten in toprestaurants op bijzondere locaties. We voerden veel gesprekken, onder meer over onze nabije toekomst. En bovenal voelden we oprechte liefde en interesse.

Onze laatste lunch in Mexico, met links de Nederlandse Tru Miller en in onze handen de heerlijke rode wijnen die Tru maakt.

Pareltjes

Het was verder ook een weerzien met wat oude bekenden. Vijf jaar terug waren Anne en ik namelijk al eens bij Tru op bezoek. Ik schreef destijds een boek over de zakelijke kansen voor Nederland in Mexico en daarvoor maakte ik ook een verhaal over Tru.

Ze kwam een maand daarna tevens naar de boekpresentatie in Mexico-Stad, waarbij ze haar rode wijnen sponsorde.

Diezelfde wijnen staan ieder jaar in het rijtje met de tien beste van Mexico. Ze produceren 85.000 flessen per jaar en willen hun productie de komende jaren minimaal verdubbelen, zodat ze aan de vraag kunnen blijven voldoen.

De rode wijnen worden in Mexico en de Verenigde Staten afgenomen door luxe hotelgroepen als Ritz-Carlton, Four Seasons en Rosewood. Niet slecht dus…

Een rustmomentje op de wijngaard.

En Tru is op 75-jarige leeftijd nog altijd volop actief én de eigenaresse van het bedrijf, dat “Adobe Guadalupe” heet. Overal waar ze komt, worden de rode lopers voor haar uitgerold. Mooi om te zien, want ze heeft er hard voor moeten werken.

Toen ze 22 jaar geleden begon in Noordwest-Mexico, waren er slechts zes wijngaarden. Nu zijn er meer dan tweehonderd. In die zin was de ondernemer uit Twente dus een soort pionier, samen met haar inmiddels overleden man Donald. En er zijn nog steeds maar weinig wijnen die in de buurt komen van de kwaliteit die zij levert, zeggen de experts.

Lopend naar de VS

Voor ons was het bezoek aan Tru en haar collega’s de perfecte afsluiter van onze reis buiten Europa. En om het avontuur compleet te maken, zijn we daarna lopend van Mexico naar de VS gegaan.

Een van onze Mexicaanse vrienden bracht ons met de auto naar de grens, waar zich een enorme overdekte brug bevindt. Na ongeveer een kilometer lopen arriveer je bij de Amerikaanse douane.

Als alles soepel verloopt, duurt het twintig minuten voordat je in San Diego bent. En bij ons verliep het soepel. Het was ook helemaal niet eng. Er waren nog tientallen andere mensen die op hetzelfde moment en op dezelfde manier de grens passeerden.

We hebben één Mexicaan gezien die werd teruggestuurd. Verder was het minder spectaculair dan je misschien zou denken.

Een video-impressie van onze reis door Mexico.

Speciale betekenis

Dezelfde avond vlogen we vanuit Los Angeles naar Madrid. Terug in Europa, na ruim zes maanden. Ondanks het moeilijke afscheid van Mexico is ook dit een stad die voor ons een speciale betekenis heeft. Ruim zeven jaar (en vijf kilo) geleden gingen we voor het eerst samen op vakantie naar de hoofdstad van Spanje.

Wat we na Madrid gaan doen, weten we nog niet precies. We hopen in ieder geval onze plannen voor na deze wereldreis te concretiseren. Gaan we terug naar Nederland of trekken we naar een ander land? Mexico? Spanje? Wordt vervolgd!

Een warme groet uit Madrid,

Nick & Anne

2 comments found

  1. Nou jongelui, Het is weer leuk allemaal. Ik zou eerst effe terug naar Nederland vliegen om effe te knuffelen en dan kunnen jullie daarna weer opnieuw beginnen. Geniet ze maar daar. Groetjes

  2. Wat is het toch heerlijk als je een goed gevoel hebben met een land,in jullie geval Mexico. Maar ja,aan alles komt een eind,jullie gaan verder met ontdekken.Doe wat voor jullie goed voelt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *