Kamperen op het strand

Kamperen op het strand

We waren net uit de zee toen er vlak voor onze neuzen twee dolfijnen voorbij zwommen. Wij zagen het gebeuren vanuit een stoeltje voor onze auto, die langs het kristalheldere water stond geparkeerd (zie hoofdfoto). Op deze fraaie locatie hebben we ook maar meteen de nacht doorgebracht. Want ja, dat kan hier gewoon in Australië: kamperen op het strand, terwijl de wilde dieren aan alle kanten voorbij flitsen.

Het land zit boordevol van dit soort schitterende campings. Op de ene kun je gratis verblijven, bij de andere betaal je tussen de 15 en 20 euro per nacht. Er is een ontzettend handige app (WikiCamps) waarop de meeste campings zijn te vinden, plus recensies.

Anne pluist het vaak tot in detail uit, waardoor we over het algemeen op bijzondere plekken terechtkomen. De ene keer voorzien van een warme douche en stroom. De andere keer met alleen een koud bad (de zee), een stinkend toilet en geen mobiel bereik…

Dit soort zonsondergangen zien we bijna elke dag. Zou jammer zijn om dat niet vast te leggen…

Belgisch stel

Het grappige is dat wij snel gewend raken aan deze basic manier van reizen. Het heeft wel wat. Anderzijds is het heel leuk dat je soms mensen tegenkomt die je al eerder hebt ontmoet. Zo zagen we laatst op een camping een meid met wie we honderden kilometers terug onder een koude douche hadden gestaan langs de winderige oceaan.

En afgelopen week ontmoetten we een stel dat we een dag later weer onder ogen kwamen op een camping die totaal niet voor de hand lag, in een piepklein plaatsje. We raakten weer aan de praat, totdat onze gesprekspartner zei: ‘Are you Dutch? Ah, wij komen uit België’. En zo konden we het gesprek voortzetten in onze eigen taal. Bizar, toch…?

Vijfsterrenmatras

Vorige week maandag werd onze auto trouwens volgens afspraak afgeleverd. Deze Nissan Patrol is echt een monster, dat het rijden comfortabel maakt. Op het dak zit een zogeheten rooftoptent gemonteerd. Het kost ons vijf minuten om deze uit te klappen en een minuut of tien om weer in te pakken.

Onze huidige ‘slaapkamer’ heeft een omtrek van 1.80 meter bij 2.00 meter, dus we hebben aardig wat ruimte. We slapen niet op een vijfsterrenmatras, maar het ligt best comfortabel. Eerlijk is eerlijk.

 

We waren sprakeloos bij het zien van Blue Lake in Mount Gambier.  Tussen december en maart kleurt dit meer adembenemend blauw. Na de zomer verandert de kleur van het water in grijs. Het staat bekend als een van de wereldwonderen van Australië. 

Onrustig gevoel

We hebben inmiddels aardig wat kilometers op de teller staan. Van Melbourne naar The Great Ocean Road en van The Grampians naar Victor Harbor. Momenteel bivakkeren we in Rapid Bay, een kleine kustplaats in de buurt van Adelaide.

Ondanks de vele mooie momenten hadden we in de beginfase van onze reis toch wel moeite om los te komen van alle structuren waar we in Nederland aan vastgebonden zaten. Dat onrustige gevoel van elke dag iets ‘moeten’, verdwijnt gelukkig geleidelijk aan.

Dat betekent automatisch dat we ook steeds beter kunnen genieten van al het moois dat we meemaken. Nu alleen nog even leren dat we niet voor alle prachtige uitzichten onze camera pakken, want dan kunnen we aan de gang blijven. Zo mooi hier…

De reacties worden nog steeds erg gewaardeerd! Heel leuk om te lezen.

Thanks & no worries, mate!

Nick & Anne

14 comments found

  1. Geweldige verhalen, foto’s en belevenissen! Ik lees graag mee! 😊 Geniet van alles en maak er een onvergetelijke tijd van samen!

  2. Wat leuk Nick dat jullie het zo naar jullie zin hebben in dit prachtige avontuur. Mooi om te lezen dat jullie nu loskomen van de maatschappelijke Nederlandse druk. Dan is het tijd om volop te genieten. En als jullie genieten… genieten er nog veel meer mensen mee. En voor morgen… alvast gefeliciteerd!
    Tot het volgende blog, Nick en Anne 🙋🏼‍♀️

  3. Hallo Nick en Anne, prachtige foto’s en een mooi verhaal. We missen je commentaar op de app. Je broer is alleen zakelijk (moet nog aan ons wennen natuurlijk). Veel plezier en ik zie uit naar jullie volgende verhaal.

  4. Prachtige foto’s en geweldig geschreven!En zó leuk dat jullie mensen ontmoeten met ook hun verhalen.Jullie genieten en aan de hand van foto’s en verhalen ,wij ook!

  5. Jeetje Nick en Anne,ik ben gewoon jaloers op jullie.
    Ik ben veel te vroeg geboren.
    Geniet ervan,en erg leuk om alles over jullie avontuur te lezen.

  6. Van dit soort verhalen worden we vrolijker dan van jullie vorige verhaal! Dat was even schrikken zeg.. We genieten van jullie foto’s en verhalen👍🏻

  7. Mooi beschreven Nick, heel leuk om te lezen. Voor ons zeker, met al die herkenning beleven wij onze “7 maanden door Australie” reis opnieuw… zoals de campings die je beschrijft , en heel sterk ook dat “weer tegenkomen” van mensen die je eerder al tegenkwam, de mooie plekjes, zoals dat meer daar boven, en wat je mooi beschrijft als “los komen van alle oude structuren”, wat wij bij onze wereldreizen altijd “ont-huizen” noemen. Dat duurt echter maar een paar dagen, daarna maakt het gevoel “op vakantie” te zijn, plaats voor “rustig verder te leven op een andere plek in de wereld, tussen andere mensen” wat je nu ook al aangeeft. Te gek wat jullie nu meemaken, we zijn een beetje jaloers, maar wel veel foto’s blijven maken hoor, dan kunnen wij ook mee genieten !!

  8. Gewoon kippevel. Zo mooi daar. Als jullie ooit terugkomen kunnen jullie hier niet meer wennen denk ik. Lekker genieten zonder zorgen.

  9. Wat fijn om jullie reis op deze manier een beetje te kunnen volgen. Hopelijk komen jullie niet al teveel van die joekels van spinnen tegen (ik hoorde dat er even een spannend moment was in de tent). Blijf schrijven!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *