Bananasplit in Maleisië

Bananasplit in Maleisië

Geschreven door Anne

Na een turbulente laatste week zijn we ondertussen in rustiger vaarwater beland. Letterlijk en figuurlijk, want we verblijven momenteel op het Perhentian eiland, een tropisch paradijs in Maleisië. Op het moment van schrijven lig ik op een wit strand met kristalhelder water, in het zonnetje. Een mooi moment om mijn indrukken van Maleisië te beschrijven.

Exact 109 dagen zijn Nick en ik onderweg. Ik mag zeggen dat we elkaar voor aanvang van deze reis al aardig goed kenden. Maar als je zo lang 24/7 op elkaars lip zit, heb je regelmatig aan één blik genoeg.

Gedachten lezen

Dat was ook het geval toen we vorige week in een massagesalon een nogal eigenaardige voetmassage kregen.

De salon bevond zich in het hotel waarin we verbleven. Dat zal dan wel goed zijn, dachten we.

Op een gegeven moment hoorden we wat ‘aparte’ geluiden uit een kamertje komen. Enkele minuten later kwam er een schaars geklede vrouw op naaldhakken uit een kamertje lopen, gevolgd door een wat typische man, die cash afrekende bij de receptioniste. Dit voorval herhaalde zich nog twee keer, met andere vrouwen en mannen.

Terwijl ik het dacht, zei Nick tegen me: zitten wij hier nou in een bordeel? Ondertussen masseerden twee mannen onze voeten alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

De dame achter de balie vroeg mij tijdens de massage diverse keren of ik ook niet graag een traditionele ‘full body’ massage wilde. Het voelde alsof we onderdeel waren van het tv-programma Bananasplit. Alleen dit keer wilde Frans Bauer maar niet komen…

Klaar voor zonsondergang op Perhentian Island.  

Vriendelijkheid 

Gelukkig is de sfeer buiten dit soort pikante massagesalons heel gemoedelijk. Net zoals in Australië valt ook hier de vriendelijkheid en behulpzaamheid van de inwoners op. Natuurlijk zijn wij de toeristen die geld in het laatje brengen, maar ik kan me niet voorstellen dat je deze mate van vriendelijkheid kunt opbrengen als je het niet meent.

Overigens zou het ook gek zijn als je niet ‘happy’ bent op een plek als waar we momenteel verblijven. Het is de eerste keer dat Nick en ik een écht tropisch eiland bezoeken. De zee is zo helder dat je de vissen om je voeten ziet zwemmen. En het water lijkt verwarmd, zo aangenaam is de temperatuur ervan.

Ramadan

Een ideale manier dus om lekker tot rust te komen. Klinkt misschien vreemd, maar de afgelopen dagen hebben we voor het eerst echt ontspannen op een bedje in de zon gelegen. In verband met de Ramadan, die hier heel intens wordt beleefd, zijn er nu ook relatief weinig mensen op het eiland.

Het is trouwens bijzonder om in Maleisië te zijn tijdens de Ramadan. Heel veel inwoners zijn overdag aan het vasten. Na zonsondergang komen ze met familie en vrienden bijeen om te eten en drinken. Dat levert bijzondere momenten op, zoals je op onderstaande foto kunt zien.

Morgen stappen we weer fris en fruitig op de jetty, die ons zal terugbrengen naar het vasteland. In de hoofdstad Kuala Lumpur spenderen we de laatste dagen van onze Maleisië-trip en bereiden we ons tevens verder voor op onze reis naar Japan.

Hopelijk reizen jullie via onze blog weer met ons mee. Vergeet ons ook niet te volgen op Instagram via @YoungPensionados.

Groetjes en bedankt voor het lezen,

Anne en Nick

6 comments found

  1. Nou Nick en Anne. Ik denk dat wij hier nog wel even zouden verblijven. Het klinkt als een paradijs. Maar Ja jullie moeten verder. Zo te horen hoeven wij ons geen zorgen te maken over jullie. Prettige voortzetting.

  2. Anne je kan ook mooi schrijven hoor, dat komt natuurlijk door al het nalezen van de verhalen van Nick 😉. Wie weet hoe ‘speciaal’ die andere massages waren. Wel heel mooi daar in Maleisië. Jammer om weer te verhuizen naar Japan. Maar daar gaan jullie vast ook weer mooie avonturen beleven.
    Lieve groeten van Agnes en Peter 😘

  3. Hoi Nick en Anne, prachtig geschreven, Anne!Ik zie het voor me dat jullie een voetmassage kregen en voor degene die jullie voeten deden,hoopten op een “happy end “, hahahaha.
    Prachtige foto’s en in het bijzonder dat de mensen ‘savonds samen zijn om te eten en drinken.Heerlijk om even rust te nemen op een strand,vooral zonder een mierenhoop aan mensen.Geniet verder van jullie reis naar Japan,ik ben zéér benieuwd en kijk ernaar uit jullie ervaring te lezen.Groetjes

  4. Zo maak je nog es wat mee , leuk geschreven ook Anne. Samen een mooi boek schrijven ofzo. Prachtige foto’s. En blij dat er effe geen probleempjes meer zijn toch.

Laat een reactie achter op Agnes Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *